Kadife kumaştan bir evren yarattım, yattım üstüne.
Örtüsüz, esintili bir yaz akşamı gibi,
Bir Ege havası ile daldım düşün kendisine.
Damdan yıldızları izlemek hatrına,
Bu yaşamı seçtiğimi unuttum; aldandım, geldim yeryüzüne.
Dizini dövmek istemedi ata; mor güller verdi kaşına, dudağına.
Ve ihtimallerin mide bulantısı, keskin bir acı gibi...
Girdi ağrısı karnıma.
Unuttum defalarca;
Çentik attım sadece anılara ve kaşıma.
Sonra başladı isyan.
Tan kızıllığına hasretimle okudum,
Yeniden bilmek için kendimi; kapattım her şeyimi.
Sığındım ışığa, sağdım toprağa ve yine olduramadım.
İyi ki ama,
İyi ki buradayım.
Bu yaşta olsa da hatırladı sevgili.
Kaosun çekiciliği, düzenin ahengi,
O nizami duruş...
Hoş geldin yaşımın yası.
Bu yorum yazar tarafından silindi.
YanıtlaSil